تاریخ سیاسی اجتماعی ایل سگوند  

از میان لرها ، مردم ایلات لرستان و بختیاری با دزفولیان مراوده بیشتری داشته اند.

جلگه دزفول در آخرین حد غربی قشلاقی بختیاری ها و همسایه دیوار به دیوار لرستان است . لرهای لرستان از تیره های گوناگون تشكیل شده اند كه از آن تیره ها قلاوند ، پاپی، دریكوند ،وسگوند بیشتر با دزفولیها تماس داشته اند . بنابر نوشته داعی دزفولی امیر تیمور گوركان هنگام ورود به دزفول تعدادی اسیر از الوار همراه خود آورد كه قصد قتل عام آنها را داشت ولی با شفاعت سید سلطانعلی رودبند از این كار صرفنظر كرد و آنها را در شمال شهرستان دزفول اسكان داد. اعقاب آنها كه به نام سیاهپوشان معروفند هنوز در همانجا در محله ای به همین نام اقامت دارند با توجه به مسیر حركت تیمور در سفر جنگی خود به لرستان و خشونت هایی كه در لر كوچك مرتكب شده بود به احتمال زیاد این اسیرا از این ناحیه بوده اند در حال حاضر با گذشت بیش از پنج قرن بازماندگان این دسته لر در دزفول اداب و رسوم ایلاتی خود هنوز حفظ كرده اند. گویش آنها نیز با گویش دزفولی كمی فرق می كند.لرهای رشنو تا حدود سی سال قبل لرهایی در قسمت جنوب غربی محله قلعه و در حد فاصل آن با محله صحرا بدر مغربی زندگی می كردندكه به لر رشنو معروف بودند این لرها گویش و لباس قومی خود را حفظ كرده بودند پس از احداث بولوار ساحلی رودخانه دز قسمت مهمی از بافت قدیمی محله قلعه از جمله خانه های قدیمی لرهای رشنو تخریب گردی و این گروه در سطح شهر پراكنده شدند.

از آخرین گروه هایی كه در زمان قاجار از لرستان به دزفول امدند ساكی ها و كرناسی ها بودند اكنون جمع كثیری از لرهای خرم اباد نیز در محله سیاهپوشان و شهركهای اطراف دزفول مانند جاته ، شوهان و بنوار ناظر ساكنند. طایفه هایی به نام میرعالی خانی نیز هستند كه اصلا از لرستان به دزفول آمده و در شهر پراكنده اند اسدخان ، خان مقتدر محله مسجد دزفول هم از اواسط دوره قاجار تا اواخر آن دوره بر این محله ایاست داشت .

خانواده صالحیان نیز كه در محله چولیان ریاست داشتند با اسد خان از یك اصل و تیره بودند.

از بختیاری ها طایفه چهارلنگ بیش از طایفه هفت لنگ با دزفولی ها تماس داشتند مردم این طایفه بیشتر در دهات اطراف دزفول ، یعنی شهرك مدرس و مركز بخش سردشت و در محله رودبند مصلای نماز جمعه سكونت دارند. سابقا خوانین بختیاری املاك وسیعی را در شرق دزفول در اختیار داشتند مالكیت بر این زمین ها و قشلاقی بودن بخش های شرقی جلگه دزفول باعث اسكان شمار زیادی از بختیای ها در این ناحیه شده است